تميز كردن نانولوله‌ها به كمك نور ليزر

تعداد زيادي از کاربردهاي نانولوله‌ها، نيازمند نانولوله‌هاي کربني خالص و بدون نقص هستند؛ اما خالص‌سازي اين نانومواد بسيار مشکل است. اخيراً محققان مؤسسه پلي‌تکنيک ويرجينيا يک روش تميزکننده ساده، غيرشيميايي و سريع را توسعه داده‌اند که در آن يک پرتو ليزر به نانولوله‌ها تابيده مي‌شود و لاية کربن بي‌شکل آلودکننده را حذف مي‌کند. اگرچه نانولوله‌ها داراي ناخالصي‌هايي هستند که معمول‌ترين آنها يک لايه کربن بي‌شکل است که در امتداد طول نانولوله روي آن مي‌چسبد، نانولوله‌هاي کربني به‌دليل ساختار بلوري بي‌نظريشان خواص مکانيکي و الکتريکي استثنايي‌اي دارند. اين لايه بي‌شکل از کربن، يا ناشي از فرايند رشد است و يا از آلودگي‌هاي هيدروکربني در طول فرايند ناشي مي‌شود و مي‌تواند به‌شدت خواص اين ماده را تحت تأثير قرار دهد.

اگر چه روش‌هاي زيادي براي خالص‌سازي نانولوله‌هاي کربني وجود دارد؛ اما بيشتر آنها به مواد شيميايي تخريب‌کننده‌اي مثل اسيدها و حلال‌ها، آنيل كردن خلأ دما بالا و اکسيداسيون گرمايي نياز دارند. اين روش‌ها مي‌توانند به نانولوله آسيب رسانده، منجر به از بين رفتن مقداري از اين ماده شوند.
اکنون، لمن و همکارانش مؤسسه پلي‌تکنيک ويرجينيا روشي را توسعه داده‌اند که در آن از نور ماوراي بنفشي با طول موج 248 نانومتر از يک ليزر excimer استفاده مي‌شود. اين ليزر نوعي از ليزر شيميايي UV است که معمولاً در جراحي چشم و ساخت نيمه‌هادي استفاده مي‌شود. اين نور به‌صورت انتخاب‌پذيري پوشش‌هاي کربن بي‌شکل روي يک نانولوله چند‌جداره را بدون صدمه زدن به نانولوله حذف و از آن جدا مي‌کند. اين محققان به‌طور اتقاقي، هنگامي که قصد کاليبره‌کردن پاسخ ‌شناساگرهاي پوشش داده‌شده ‌با نانولوله‌ها را داشتند، به اين روش تميزکننده دست يافتند.

يکي از اين محققان مي‌گويد: «اين روش نه تنها هيچ صدمه‌اي به نانولوله‌ها نمي‌زند، بلکه انتظار مي‌رود در مقايسه با ديگر روش‌هاي خالص‌سازي بازده بالاتري را هم داشته باشد. به علاوه، زمان اين فرايند که کمتر از سه دقيقه ‌است، از زمان روش‌هاي خالص‌سازي اسيدي و گرمايي که مي‌توانند از چند ساعت تا چند روز طول بکشند، خيلي کمتر است.

اين محققان نتايج كار‌شان را با مقايسه تصاوير ميکروسکوپ الکتروني عبوري نانولوله‌هاي منفرد، قبل و بعد از قرار گرفتن در معرض ليزر، به ‌دست آوردند.

اين محققان در ادامه، تحقيقات بيشتري را در زمينۀ اثر نور UV بر اين پوشش‌ها و نانولوله‌ها انجام خواهند داد. آنها همچنين اين آزمايش‌ها را در يک محيط بدون اکسيژن انجام خواهند داد. يکي از اين محققان توضيح مي‌دهد: «اين آزمايش‌‌ها به روشن‌‌ ‌شدن دليل جدا ‌‌‌شدن اين لايه بي‌شکل از ديوارۀ نانولوله‌ها، کمک خواهند کرد. هم‌اكنون مشخص نيست که آيا اين جدا ‌‌‌شدن به‌دليل رزنانس (پلاسمون - pi) القاشده با فوتون‌هاي 248 نانومتري (که اکسيداسيون ناخالصي‌هاي کربني را آسان مي‌کند) است يا به اکسيداسيون پوشش‌هاي کربني در نتيجه تشکيل ازن از اين ليزر، مربوط مي‌شود».

اين محققان نتايج كار خود را در مجله Appl. Phys. Lett منتشر کرده‌اند

نانو جراحی با لیزر

فن‌آوري ليزر، انقلابي بي‌همتا در جهان پزشکي به شمار مي رود. چاقوهاي جراحي هر روزه جاي خود را به نسل‌هاي جديد ليزر مي‌دهند، به همين منظور دانشمندان دانشگاه «دوندي» در حال تلاش براي ساخت نسل بعدي ليزرها هستند تا از آنها در موارد پزشکي بهره ببرند.

به گزارش ايسنا ، به عقيده پرفسور رافاليو، عضو اين گروه، اين پروژه باعث ايجاد تحول در کاربرد ليزر در زمينة پزشکي مي‌شود.

با ساخت اين ليزر، هم محققان و هم پزشکان مي‌توانند يک ليزر بسيار قدرتمند جيبي به همراه داشته باشند. از سوي ديگر به‌ دليل پايين بودن قيمت اين محصول، مي‌توان پيش‌بيني كرد كه از آن در سطح جهان استفاده شود.

ليزري که قرار است ساخته شود از نظر اندازه کوچک‌تر و به لحاظ انرژي کارآمدتر از ليزرهاي کنوني است. ليزرهاي کنوني قابل حمل ‌و نقل نيستند و انرژي بسياري مصرف مي‌کنند، در حالي كه ليزر جديد براي استفاده در ميکروسکوپ‌ها و نانوجراحي طراحي شده و تصويربرداري، درمان و برش‌هاي بسيار دقيق را ممکن مي‌كند.

دکتر استوارت، سرپرست اين گروه، در مورد اين پروژه موسوم به FAST-DOT مي‌گويد:«هدف پروژه به‌کارگيري نقاط کوانتومي، احتمالاً ارسنيد گاليوم و بهره بردن از خصوصيات ليزري آن براي استفاده در کاربردهاي پزشکي است. ليزرهاي کنوني به اندازة يک جعبة ‌کفش هستند، اما اميدواريم با استفاده از FAST-DOT، اندازة آن به يک قوطي کبريت تقليل يابد و قيمت آن به يک‌دهم ليزرهاي کنوني برسد.

اين ليزرها را مي‌توان در ميکروجراحي‌ها هم به کار برد ، همچنين قابل كنترل بودن ميزان انرژي خروجي از اين ليزرها، منجر شده‌است كه بتوان از آنها در مسائلي مثل جوش خوردن بافت‌ها استفاده کرد.

در ابتدا ليزر يک ابزار جراحي بود که در ريشه‌کني، برش و لخته ‌شدن به‌کار مي‌رفت و سپس در جراحي عمومي و لاپاروسکوپي کاربرد داشت. بعد از 1990 براي تصحيح مشکلات چشمي از آن استفاده شد و همينك به‌دليل غير تهاجمي بودن آنها، در تشخيص، آشکارسازي و مانيتورينگ بيماري‌هاي خاص استفاده مي‌شود.

   لیزر و ارتباط نوری  

استفاده از باریکه لیزر برای ارتباط در جو به خاطر دو مزیت مهم اشتیاق زیادی برانگیخت :

الف) اولین علت دسترسی به پهنای نوار نوسانی بزرگ لیزر است. زیرا مقدار اطلاعات قابل انتقال روی یک موج حامل متناسب با پهنای نوار آن است. فرکانس موج حامل از ناحیه میکروموج بخ ناحیه نور مرئی به اندازه 104 برابر افزایش می یابد و در نتیجه امکان استفاده از یک پهنای بزرگتر را به ما می دهد.

ب) علت دوم طول موج کوتاه تابش است. چون طول موج لیزر نوعا حدود 104 مرتبه کوچکتر از امواج میکرو موج است با قطر روزنه یکسان D واگرایی امواج نوری به اندازه 104 مرتبه نسبت به واگرایی امواج میکرو موج کوچکتر است. بنابراین برای دستیابی به این واگرایی آنتن یک سیستم اپتیکی می تواند به مراتب کوچکتر باشد.

اما این دو امتیاز مهم با این واقعیت خنثی می شوند که باریکه نوری تحت شرایط دید ضعیف در جو به شدت تضعیف می شود. در نتیجه استفاده از لیزرها در ارتباطات فضای باز ( هدایت نشده ) فقط در مورد این موارد توسعه یافته اند :

الف) ارتباطات فضایی بین دو ماهواره و یا بین یک ماهواره و یک ایستگاه زمینی که در یک شرایط جوی مطلوب قرار گرفته است. لیزرهایی که در این مورد استفاده می شوند عبارتند از :
Nd:YAG ( با آهنگ انتقال 109 بیت در ثانیه ) و یا CO2 با آهنگ انتقال 3*108 بیت در ثانیه ). گرچه CO2 نسبت به Nd: YAG دارای بازدهی بالاتری است و لی دارای این اشکال است که نیاز به سیستم آشکارسازی پیچیده تری دارد و طول موج آن هم به اندازه 10 مرتبه بزرگتر از طول موج Nd : YAG است.

ب) ارتباطات بین دو نقطه در یک مسافت کوتاه مثلا انتقال اطلاعات درون یک ساختمان. برای این منظور از لیزرهای نیم رسانا استفاده می شود.

اما زمینه اصلی مورد توجه در ارتباطات نوری مبتنی بر انتقال از طریق تارهای نوری است. انتقال هدایت شده نور در تارهای نوری پدیده ای است که از سالها پیش شناخته شده است اما تارهای نوری اولیه فقط در مسافت های خیلی کوتاه مورد استفاده قرار می گرفتند مثلا کاربرد متعارف آن ها در وسایل پزشکی برای اندوسکوپی است. بنابراین در اواخر سال 1960 تضعیف در بهترین شیشه های نوری در حدود 1000 دسی بل بر کیلومتر بود. از آن زمان پیشرفت تکنیکی شیشه و کوارتز باعث تغییر شگفت انگیز در این عدد شده است به طوری که این تضعیف برای کوارتز به 5/0 دسی بل بر کیلومتر رسیده است. این تضعیف فوق العاده کوچک آینده مهمی را برای کاربرد تارهای نوری در ارتباطات راه دور نوید می دهد سیستم ارتباطات تارهای نوری نوعا شامل یک چشمه نور یک جفت کننده نوری مناسب برای تزریق نور به تارها و درانتها یک فوتودیود است که باز هم به تار متصل شده است.

تکرار کننده شامل یک گیرنده و یک گسیلنده جدید است. چشمه نور سیستم اغلب لیزرهای نیم رسانای نا هم پیوندی دوگانه است. اخیرا طول عمر این لیزرها تا حدود 106 ساعت رسیده است. گرچه تا کنون اغلب از لیزر گالیم ارسنید GaAs استفاده شده است ولی روش بهتر استفاده از لیزرهای نا هم پیوندی است که در آنها لایه فعال ترکیبی از آلیاژ چهارگانه به صورت In1-x Gax Asy P1-y است. در این حالت لبه های P ,n پیوندگاه از ترکیب دوگانه InP تشکیل شده است و با استفاده از ترکیب y=2v2x می توان ترتیبی داد که چهار آلیاژ چهارگانه شبکه ای که با InP جور شود با انتخاب صحیح x طول موج تابش را طوری تنظیم کرد که در اطراف µm 3/1 و یا اطراف 6/1 µm واقع شود که به ترتیب مربوط به دو مینیمم جذب در تار کوارتز هستند. بسته به قطر d هسته مرکزی تار ممکن است از نوع تک مدباشد برای آهنگ انتقال متداول فعلی حدود 50 مگابیت در ثانیه معمولا از تارهای چند مدی استفاده می شود. برای آهنگ انتقال های بیشتر تارهای تک مدی مناسبتر به نظر می رسند. گیرنده معمولا یک فوتودیود بهمنی است اگر چه ممکن است از یک دیود PIN و یک دیود تقویت کننده حالت جامد مناسب نیز استفاده کرد.

تنظيم دقيق رفتار نقاط کوانتومي با استفاده از ليزرها

فوتون‌هاي هم‌بسته، يکي از نتايج شگفت‌انگيز مکانيک کوانتومي هستند. اين فوتون‌ها حتي اگر به ميزان زيادي از يکديگر دور شوند ارتباط بين خود را حفظ مي‌کنند.

اخيراً محققاني از مؤسسة ملي استانداردها و فناوري (NIST) و مؤسسة کوانتومي جوينت(Joint Quantum Institute or JQI)، راهي جديد براي تنظيم دقيق نورِ منتشرشده از نقاط کوانتومي يافته‌اند. اين کشف که در آن از يک جفت ليزر استفاده مي‌شود، مي‌تواند از نقاط کوانتومي، چشمه‌‌هايي بسازد که جفت‌هايي از فوتونِ هم‌بسته توليد مي‌کنند. چنين چشمه‌هايي در فناوري‌هاي اطلاعات کوانتومي کاربردهاي مهمي دارند و در صورت کامل‌ شدنِ مراحل ساخت، مي‌توان با استفاده از آن توسعة کاربردهاي رمزنويسي پيشرفتة قدرتمند را تسريع کرد.

فوتون‌هاي هم‌بسته، يکي از نتايج شگفت‌انگيز مکانيک کوانتومي هستند. اين فوتون‌ها حتي اگر به ميزان زيادي از يکديگر دور شوند ارتباط بين خود را حفظ مي‌کنند. هم‌بستگي به اين معناست که مشاهدة يکي از اين دو فوتون بلافاصله بر روي خصوصيات فوتونِ دوم تأثير مي‌گذارد. از اين خصوصيت مي‌توان در ارتباطات کوانتومي و در انتقال يک کليد رمزي با ماهيتي کاملاً محرمانه، بهره گرفت. در چنين کاربردي مي‌توان هرگونه استراق ‌سمع و يا نفوذ در شبکه را بلافاصله آشکار ساخت. يکي از اهداف اين گروه، توسعه و اصلاح نقاط کوانتومي به‌منظور ساخت چشمه‌اي مناسب براي تابش فوتون‌هاي هم‌بسته است.

نقاط کوانتومي با اينکه از ده‌ها هزار اتم ساخته شده‌اند؛ اما در بسياري از موارد تقريباً همانند يک ذرة تک‌اتمي رفتار مي‌کنند. البته براي کاربردهاي ظريفِ رمزنگاري کوانتومي و در نسل جديد فناوري‌هاي اطلاعات، به ضريب‌ اطمينان بيشتري نياز است. با انرژي دادن به يک نقطة کوانتومي، همانند يک اتم منفرد، فوتون تابش مي‌کند؛ اما عيوبي که در شکل يک نقطة کوانتومي وجود دارد باعث مي‌شود كه ترازهاي انرژي‌اي که بايد با يکديگر همپوشاني داشته باشند، از يکديگر جدا شوند. اين امر، توازن دقيقي که براي تابش فوتون‌هاي هم‌بسته لازم است، را برهم مي‌زند.

محققان مذکور براي حل اين مشکل، از ليزرها استفاده کرده و به کمک آنها ترازهاي انرژي نقاط کوانتومي را به دقت کنترل کردند. اين راهکار دقيقاً مشابه با راهکاري است که فيزيک‌دانان در اواسط دهة ۱۹۷۰ در مورد اتم‌هاي منفرد استفاده كردند. اين گروه به کمک دو ليزر(يکي براي تابش بر روي نقطة کوانتومي از بالا، و ديگري براي تابش از پهلو) توانستند حالت‌هاي انرژي را در يک نقطة کوانتومي تغيير داده، تابشِ نقطة مورد نظر را مستقيماً اندازه‌گيري کنند. آنها از طريق تنظيم شدت پرتوهاي ليزر توانستند تغييراتِ ايجادشده به‌وسيلة عيوب را اصلاح و سيگنال‌هاي ايده‌آل‌تري را توليد کنند. به اين ترتيب، اين گروه براي نخستين بار نشان دادند که نقاط کوانتومي تنظيم‌شده با ليزر مي‌توانند به شکل مؤثري فوتون‌ها را به‌صورت تک‌تک و يکي پس از ديگري توليد کنند (رمزنويسي کوانتومي و ساير کاربردها به اين ويژگي نيازمندند).
ابزاري كه اين گروه ساخته‌اند، آنچنان کوچک و فشرده است که در کف دست جاي مي‌گيرد؛ البته هم‌اکنون براي استفاده از اين ابزار به دماهاي بسيار پايين نياز است و بايد آن را در يک ظرفِ هليومِ مايع قرار داد. ظاهر فشردة اين ابزار، براي کاربردهاي رمزنگاري کوانتومي يک مزيت بزرگ محسوب مي‌شود.نتايج اين تحقيق در نشرية Physical Review Letters به چاپ رسيده‌است

کنترل رفتار نقاط کوانتومي توسط ليزرهاي دوگانه

محققان مرکز ملي استاندارد و فناوري (NIST) و موسسه مشترک کوانتوم (JQI) (يک مرکز مشترک از دانشگاه مريلند و NIST) روش جديدي براي تنظيم دقيق نور ساطع شده از يک نقطه کوانتومي با دستکاري آنها با يک جفت ليزر توسعه داده‌اند.

اين روش که در مجله Physical Review Letters منتشر شده است، مي‌تواند به ميزان زيادي نقاط کوانتومي را به عنوان منبع جفت‌فوتون گيرافتاده توسعه دهد؛ اين ويژگي کاربردهاي مهمي در فناوري‌هاي اطلاعاتي دارد.

اين کار مي‌تواند توسعه کاربردهاي رمزنويسي قدرتمند و پيشرفته را که پيش‌بيني مي‌شود يکي از فناوري‌هاي کليدي قرن 21 باشد، شتاب بخشد.

فوتون‌هاي گيرافتاده نتيجه خاص مکانيک کوانتوم است. اين فوتون‌ها که توليد آنها بسيار مشکل است، حتي زماني که از هم فاصله زيادي پيدا مي‌کنند، به نحوي باهم متصل باقي مي‌مانند. فقط مشاهده لحظه‌اي يکي از آنها، بر ويژگي‌هاي ديگري تأثير مي‌گذارد. اين ارتباط مي‌تواند در ارتباطات کوانتومي براي انتقال يک کليد رمزي که به طور طبيعي کاملاً سري است، مورد استفاده قرار گيرد. هرگونه تلاشي براي استراق سمع موجب از بين رفتن فوري اين کليد رمزي مي‌شود.

يکي از هدف‌هاي اين گروه تحقيقاتي توسعه نقاط کوانتومي به عنوان منبع آساني براي توليد فوتون‌هاي گيرافتاده است.

نقاط کوانتومي نواحي نانومقياسي از يک ماده نيمه‌هادي، شبيه ماده مورد استفاده در پردازنده‌هاي رايانه هستند، اما به دليل ابعادشان، ويژگي‌هاي خاصي دارند. با وجودي که اين نقاط مي‌توانند از ده‌ها هزار اتم تشکيل شوند، اما به نحوي رفتار مي‌کنند که گويي يک اتم منفرد هستند. متأسفانه اين نقاط کوانتومي در دنياي شکننده رمزنگاري و نسل بعدي فناوري‌هاي اطلاعاتي به اندازه کافي خوب نيستند. زماني که انرژي به اين نقاط کوانتومي داده شود، درست همانند يک اتم تنها، از خود فوتون يا ذرات نور منتشر مي‌کنند. اما نواقص موجود در شکل يک نقطه کوانتومي موجب جدا شدن سطوح انرژي مي‌شود که بايد همپوشاني نمايند. اين امر تعادل ظريف مورد نياز براي نشر فوتون‌هاي گيرافتاده را برهم مي‌زند.

گروه تحقيقاتي NIST-JQI براي غلبه بر اين مشکل از ليزرهايي براي کنترل دقيق سطح انرژي نقاط کوانتومي استفاده مي‌کند، همانگونه که فيزيکدان‌ها از اواسط دهه 80 براي کنترل سطح انرژي اتم‌هاي منفرد از اين روش استفاده کرده‌اند. اين محققان با استفاده از دو تابش ليزري که يکي درست در بالاي نقطه کوانتومي قرار گرفته و دومي از کنار به آن مي‌تابد، توانستند حالت‌هاي انرژي را در يک نقطه کوانتومي به صورت دقيق کنترل کرده و نشر آن را اندازه بگيرند.

با تنظيم شدت تابش‌هاي ليزري آنها توانستند تغييرات ناشي از نواقص را تصحيح نموده و سيگنال‌هاي بسيار ايده‌آل‌تري توليد نمايند.

اين تيم تحقيقاتي اولين گروهي است که ثابت کرده است نقاط کوانتومي تنظيم شده با ليزر مي‌توانند به طور موثري فوتون‌ها را يکي يکي توليد نمايند، همانگونه که براي رمزنگاري و کاربردهاي ديگر لازم است.

حل مشكل چشمك زدن نقاط كوانتومی

به‌تازگي محققان مؤسسه JILA با شستشوي نقاط كوانتومي در يك محلول شيميايي توانستند مشکل چشمک زدن اين نقاط را حل کنند. اين کشف مي‌تواند سودمندي اين نقاط را در کاربردهايي، مانند آزمايش‌هاي زيست پزشکي و رمزنگاري(cryptography) کوانتومي افزايش دهد.

نقاط کوانتومي موجب ايجاد فرصت‌هاي جديدي در تحقيقات زيست پزشکي و رمزنگاري، و ساير زمينه‌ها شده‌اند؛ اما اين نانوبلورهاي نيمه‌رسانا يک مشکل مرموز دارند؛ اين نقاط داراي چشمک‌هايي با اندازه زماني چند ميليونيوم ثانيه تا ده‌ها ثانيه، و يا حتي بيشتر هستند كه اين مسئله از سودمندي اين نقاط مي‌کاهد.
ديويد نسبيت، يکي از اعضاي JILA، اظهار داشت که گروه JILA توانست از طريق شستشوي اين نقاط در يك محلول آبي متشكل از يک ماده شيميايي آنتي‌اکسيدان، ميزان نرخ تابش فوتون را چهار تا پنج برابر افزايش دهد كه يک نتيجه خيره‌کننده به شمار مي‌رود.

دانشمندان JILA توانستند به‌ طرز چشمگيري زمان تأخير ميانگين بين برانگيختگي يک نقطه کوانتومي و تابش فوتون به دست‌آمده را از 21 نانوثانيه به چهار نانوثانيه کاهش دهند و احتمال چشمک زدن را تا صد برابر کمتر کنند. نقاط کوانتومي مورد استفادة اين گروه، هسته‌هاي کادميوم-سلنيد پوشش داده شده با سولفيد روي با اندازه چهار نانومتر است.

زماني که يک نقطه با يک پالس ليزر برانگيخته مي‌شود، الکتروني از حفره‌اي که در حالت معمول در آن قرار دارد، جدا مي‌شود. چند نانوثانيه بعد، اين الکترون به داخل حفره برگشته و يک فوتون(که در آزمايش مذکور زرد بود) تابش مي‌کند؛ اما هر چند وقت يک بار، الکترون برانگيخته به مکان قبلي خود برنمي‌گردد و به عيوب سطحي نقطه مي رود. ماده شيميايي اضافه‌شده به‌وسيلة JILA عيوب سطحي را حذف کرده، به اين ترتيب مانع از چشمک زدن نقطه کوانتومي مي‌شود.

  لیزر چیست و اثرات درمانی آن چگونه است؟ 

لیزر TA نوعی لیزر کم توان است که اثرات درمانی خود را از طریق سه مکانیسم زیر اعمال می کند:

1-تابش اشعه لیزر به عمق بافت که باعث بهبود میکروسیرکولاسیون شریانی-وریدی ولنفاتیک در بافت تحت درمان می گردد.

2-ایجاد همزمان ماساز مکشی که بطور ریتمیک ماسازرا در جهات مختلف انجام می دهد و قوام کلاژنیک والاستیک بافت را وادار به واکنش وفعالیت کرده و درناز لنفاوی را نیز تحریک می کند.

3-ایجاد کولینگ بطور همزمان که در کاهش ورفع ادم بافتی نقش بسزایی را ایفا می کند.

موارد کاربرد لیزر TA:

این نوع لیزر اثرات درمانی قابل توجهی در بسیاری موارد از جمله موارد زیر دارد:

-درمان سلولیت وکاهش سایز نواحی رانها -باسن و سایر مناطق بدن.
-درمانهای مربوط به جوانسازی پوست صورت.
-درمان اصلی و کمکی جهت کاهش سایز بدن(شکم-پهلوها-ران-باسن-بازوها-تنه)
-افزایش الاستیسیته پوست وکمک در رفع افتادگی پوست وتحریک کلاژن سازی در پوست شل شده.
-درمان تجمع چربیهای موضعی.
-برطرف نمودن احتباس مایهات وادم در بافتها از طریق رفع استاز لنفاتیک.
-برداشت و دفع سموم ومواد دفعی وزائد سلولها در بافتهای مبتلا به سلولیت.
-درمان نمای پوست پرتقالی orange peel در نواحی مبتلا به سلولیت.
-بازگرداندن تون-نرمی-استحکام وظاهر طبیعی و زیبا به پوست.
-درمان خستگی و سنگینی پاها.

موس های لیزر با دو برابر تفکیک پذیری موس های اپتیک

موسهای اپتیک از یک LED قرمز که بر روی سطح موس پد یا زمینه می تابد و باز تاب آن توسط یک میکروسکوپ و یا به اصطلاح لنز با تفکیک پذیری بر حسب DPI یا CPI( تقریباً ۸۰۰ DPI) خوانده می شود. حسگر اپتیک تقریباً هر تصویر را با سرعت ۱۵۰۰ بار در ثانیه دریافت می کند، ولی مشکل این است که به دلیل قدرت پایین تفکیک پذیری LED ،این تصویر بدست آمده، دارای وضوح بالا نمی باشد. عکس زیاد قابل تشخیص نیست. لیزر بر همین اساس کار می کند با این تفاوت که از یک باریکه نور بر روی سطح و باز تاب آن با یک کیفیت بالاتر بر روی یک حسگر با تفکیک پذیری بالاتر( تقریباً ۱۶۰۰ DPI) استفاده می کند که سرعت را تا ۶۰۰۰ تا ۵۰۰۰ عکس در ثانیه بالا می برد.

با این پیشرفت، موس ها با تکنولوژی لیزر بر روی سطح هایی مانند یک شیشه تمیز هم کار می کنند که اپتیک این قابلیت را ندارد واین توانمندی جدید تکنولوژی لیزر می توانند سرانجامی را برای موس های اپتیک داشته باشد که آنها برای موس های چرخی داشته اند.

با توجه به بررسی تکنولوژی های موس های لیزر و اپتیک تکنولوژی دیگری نیز وجود دارد که از تلفیق دو تکنولوژی بالا بدست آمده است و با نام ساب لیزر شناخته می شوند. فن آوریهای این تکنولوژی به این صورت می باشد که فرستنده LED بوده و حس گر دریافت کننده لیزر می باشد که سرعت بالاتری برای پردازش تصاویر بدست آمده دارد، علاوه بر آن قیمت محصولاتی که با تکنولوژی ساب لیزر تولید میشوند، نسبت به موس های لیزر کمتر است.