آلبرت انیشتین
آلبرت انیشتین در 1917، در مقاله خود با عنوان Zur Quantentheorie der strahlung (در تئوری کوانتوم تابش)، گفت فونداسیون اختراع لیزر و قبل از آن، میزر، در یک مقطع دوباره از قانون تابش ماکس پلانک بر اساس مفهوم ضرائب احتمال ( که بعدا ضرائب انیشتین نامیده شد) برای جذب، گسیل القایی و خودبخودی، سرچشمه گرفت.
در 1928، Rudolph W. Landenburg وجود گسیل القایی و جذب منفی را تائید کرد.
در 1939، Valentin A. Fabrikant (USSR) استفاده از گسیل القایی را برای تقویت امواج کوتاه پیش بینی کرد.
در 1947، Willis E. Lamb R. C. Retherford andگسیل القایی در طیفهای هیدروژن را نمایان کردند و اولین نمایش گسیل القایی را ساختند.
در 1950، Alfred Kastler (برنده نوبل فیزیک 1966) روش پمپ کردن اپتیکی را پیشنهاد کرد که دو سال بعد از راه آزمایش توسط براسل، کسلر و وینتر تائید شد.
میزر
در 1953، Charles Hard Townes و دانشجوهای فارق التحصیل James P. Gordon and Herbert J. Zeiger اولین تقویت کننده میکروموج را تولید کردند، دستگاهی که بر اساس اصول شبیه به لیزر عمل می کند، اما تقویت کردن میکروموج از تابش مادون قرمز یا مرئی سریع تر است. میزر ِ تاونز قادر به ایجاد خروجی پیوسته نبود. Nikolay Basov و Aleksandr Prokhorov از اتحادیه شورا مستقلا روی نوسانگرهای کوانتومی کار کردند و مشکل سیستمهای خروجی پیوسته را با استفاده از بیش از دو تراز انرژی حل کردند و اولین میزر را تولید کردند. این سیستمها می توانستند گسیل القایی را بدون اینکه به حالت پایه افت کنند آزاد کنند، بنابراین یک وارونی جمعیت برقرار می کنند. در 1955 پروخورو و باسو یک مکش اپتیکی سیستم چند سطحی را بعنوان روشی برای کسب وارونی جمعیت پیشنهاد کردند، که بعدا یکی از روشهای اصلی مکش لیزر شد.
Townes, Basov, and Prokhorov مشترکا برنده جایزه نوبل فیزیک در 1964شدند " بخاطر کار اساسی در زمینه الکترونیک کوانتومی، که منجر به ساخت نوسانگر و تقویت کننده بر اساس اصل لیزر-میزر شد".
لیزر
در 1957، Charles Hard Townes و Arthur Leonard Schawlow ، بعدا در آزمایشگاه بل، مطالعه جدی لیزر مادون قرمز را شروع کردند. همچنانکه تفکرات رشد یافت، فرکانسهای مادون قرمز با تمرکز روی نور مرئی بجای آن متروک شد. این مفهوم در اصل بعنوان یک "میزر اپتیکی" شناخته شده بود. آزمایشگاه بل یک سال بعد یک کاربرد آشکار برای پیشنهاد میزر اپتیکی آنها را بایگانی کرد. Schawlow و Townes یک نسخه خطی از محاسبات تئوری شان را به " Physical Review " فرستادند، که مقاله شان را در آن سال چاپ کرد. (جلد112، موضوع شماره6).
صفحه اول کتاب لیزر گوردون گولد که مخفف گیری LASER را ابداع کرد و عناصر اصلی برای ساخت یک لیزر راشرح داد.
در همان زمان گوردون گولد، یک دانشجوی فارغ التحصیل از دانشگاه کلمبیا، روی یک پایان نامه دکترا روی ترازهای انرژی تالیوم برانگیخته کار میکرد. گولد و تاونز طی دیداری در مورد موضوع کلی گسیل تابش گفتگو کردند. پس از آن، گلد در نوامبر 1957 یادداشتی در مورد عقایدش در خصوص "لیزر" تهیه کرد، که پیشنهاد استفاده از یک تشدیدگر باز را که عنصر سازنده مهم لیزرهای بعدی بشود، در بر می گرفت.
در 1958، Prokhorov مستقلا استفاده از یک تشدیدگر باز را بشکل اولین نمود چاپ شده این ایده، پیشنهاد کرد. Schawlow و Townes نیز، ظاهرا بی خبر از کار چاپ شده Prokhorov و کار چاپ نشده Gould، با طرح تشدیدگر باز سازش کردند.
عبارت "لیزر" اول در اوراق کنفرانس 1959 گولد " لیزر، تقویت نور با استفاده از گسیل القایی تابش" به عموم معرفی شد. گولد "—aser" را بعنوان یک پسوند در نظر داشت که با یک پیشوند مناسب برای طیفهای نور منتشر شده توسط دستگاه بکار رود ( لیزر اشعه x = xaser، لیزر فرابنفش= uvaser و غیره). هیچیک از عبارات دیگر رایج نشد، به جز "raser" که برای مدت کوتاهی برای شرح وسایل انتشار فرکانس رادیویی استفاده شده بود.
یادداشتهای گولد کاربردهای ممکن یک لیزر را در بر می گرفت، مثل طیف سنجی، تداخل سنجی، رادار، و همجوشی هسته ای. او به کار کردن روی ایده اش ادامه داد و در آوریل 1959 یک درخواست ثبت تنظیم کرد. اداره ثبت ایالات متحده در خواست او را رد کرد و حق ثبت این اختراع را در سال 1960 به آزمایشگاه بل اعطا کرد. این عمل موجب یک نبرد قانونی شد که 28 سال، با نفوذ علمی و صرف هزینه زیاد ادامه یافت. گولد اولین ثبت اختراع کوچکش را در 1977 برنده شد، اما هنوز تا سال 1987 نتوانست ادعا کند که در اولین ثبت اختراع مهمش پیروز شده تا اینکه یک قاضی فدرال به دولت سفارش کرد که حق ثبت اختراعها را برای او بخاطر لیزر پمپ شده اپتیکی و لیزر تخلیه گازی صادر کنند.
اولین لیزر مورد استفاده در سال 1960 توسط Theodore H. Maiman در آزمایشگاه تحقیقاتی Hughes در مالیبوی کالیفرنیا ، با غلبه بر چندین تیم تحقیقاتی از جمله Townes در دانشگاه کلمبیا، Arthur L. Schawlow در آزمایشگاه بل، و Gould در شرکتی که TRG (گروه تحقیقات تکنیکی) نامیده می شد، ساخته شد. Maiman از یک لامپ برق پمپ شده حالت جامد ساختگی بلور یاقوتی برای تهیه نور قرمز لیزر با طول موج 694 نانومتر استفاده کرد اما لیزر Maiman، در طول برنامه پمپ کردن سه تراز انرژی اش فقط قادر به عملکرد پالسی بود.
بعدها در سال 1960 فیزیکدان ایرانی، علی جوان، در حین کار با William R. Bennett و Donald Herriot، اولین لیزر گازی را با استفاده از هلیوم و نئون ساخت. جوان سپس در سال 1993 جایزه البرت انیشتین را از آن خود کرد.
درباره 
محصولات
تماس سریع و مشاوره
نظرسنجی