ایمنی لیزر

بیشتر لیزر ها تابشی گسیل می کنند که با احتمال خطر همراه است. درجه خطرناکی لیزر به مشخصات خروجی لیزر ، طریقه استفاده و تجربه فردی که از آن استفاده می کند بستگی دارد . از مشخصه‌های تابش لیزر جمع شوندگی پرتوی آن است. این کار به همراه انرژی بالای لیزر می‌تواند انرژی زیادی به بافت های فیزیولوژیکی بدن منتقل کند.از آنجا که پرتو های لیزر دارای طول موج های متفاوتی هستند، می‌توانند به بافت های گوناگون بدن با توجه به قابلیت جذب آنها آسیب برسانند. جذب تابش باعث افزایش دما می‌شود و به قطع شدن پیوند های مولکولی می انجامد. یکی از آسیب پذیر ترین قسمت های بدن تا آنجا که به تابش لیزر مربوط می‌شود، چشم انسان است. این امر به این دلیل است که عدسی چشم ، پرتوی تابیده شده از لیزر را در ناحیه‌ای به شعاع حدود چندین برابر طول موج لیزر با چگالی بالای انرژی متمرکز می کند.

میزان آسیب به طول موج بستگی دارد به طوری که تابش در نواحی فرابنفش و فروسرخ که توسط قرنیه جذب می‌شود ، باعث آسیب دیدن آن می‌شود و جذب در ناحیه مرئی باعث آسیب دیدن شبکیه می‌گردد. این جذب ها توسط چشم می‌تواند به سوختگی یا نقص بینایی منجر شود. پوست می‌تواند بیشتر از چشم مورد تابش قرار گیرد. پوست ممکن است در تابندگی سطح بالا تاول بزند و یا آسیب کمتری ببیند. در مورد پوست هم میزان آسیب به طول موج تابش و میزان جذب بستگی دارد به یژه در محدوده پرتوهای فرابنفش. معمولاً مکان هایی که دستگاه‌های لیزر در آن ها قرار دارد ، با چراغ های اخطار و متوقف کننده‌های پرتو تجهیز می‌شوند. در این مکان ها از موادی که بازتاب کننده پرتو هستند نیز استفاده می‌گردد. به هنگام کار کردن با لیزر ها باید از عینک های محافظ چشمی استفاده کرد و با توجه به اینکه در لیزر ها معمولاً از مولد های ولتاژ بالا استفاده می‌شود ، رعایت نکات ایمنی در این مورد نیز ضروری می‌باشد.

منبع: کارگاه هواشناسی و پژوهشگاه لیزر و نانو تکنولوژی

ارسال شده توسط : پژوهشگر سایت - ١٣  دی , ١٣٨٨