جوشكاری با ليزر

اساسا در جوشكاری دو فلز در تماس با يكديگر قرار می گيرند و ناحيه اطراف تماس گرم می شود تا مواد ذوب شوند و به هم جوش بخورند گرماي كافيی به منظور ذوب كردن مقدار معينی از ماده بايد تأمين گردد نه آن مقدار كه باعث تبخير مقدار قابل توجهی از ماده شود وگرنه جوش ضعيفی حاصل خواهد شد برای بيشتر فلزات انعكاس به طور سريعی وقتی كه دما به نقطه ذوب ماده نزديك می شود كاهش می يابد به اين دليل ضروری است دقت كافی در به كارگيری مقدا انرژي ليزر معمول گردد همچنين مشكل بخار شدن وقتی كه دو فلز دارای نقاط ذوب كاملا متفاوتی باشند نيز وجود دارد.

جوشكاری با ليزر بايد با بسياری از روش های شناخته شده . قلع كاری جوش با جرقه جوش مقاومتی جوش با پرتوهای الكترونی رقابت كند به تعدادی از مزيت های جوش كاری با ليزر ذيلا اشاره می شود: هيچ گونه تماس فيزيكی با اجزاء خارجی وجود ندارد، فقط گرما در محل تعيين شده وارد می شود، فلزات غير مشابه قابل جوشكاری هستند، جوشكاری در خلاء در شرايط جوی كنترل شده به كمك پنجره های نوري شناخت علمي است جوشكاری معمولا با استفاده از يك گاز محافظ انجام مي شود اين گاز معمولا يك گاز بی اثر مانند آرگون يا هليوم می باشد كه از طريق يك نازل در اطراف محور ليزر متمركز می شود.

ارسال شده توسط : پژوهشگر سایت - ٢٤  دی , ١٣٨٨